Zomerkamp 2007

Zomerkamp Sionie


Zaterdag 7 juli

Zaterdagochtend verzamelden we al vroeg. Hoe kleiner de welpen, hoe groter de tassen. Vol spanning wachtten we af in welke auto we mochten zitten. Na het afscheid van ouders vertrokken we uit Almere. Aangekomen in Vaassen, ging de vorige groep net weg. Daarna mochten wij het clubgebouw in. De bosrijke omgeving nodigde uit tot hutten bouwen. Alle welpen lieten hun handen wapperen.
Koksduo Joris en Pier verzorgden een lekkere lunch. Na de officiële opening met het hijsen van de ridderkampvlag en het showen van ons ridder T-shirt ging het thema van start.
De hofhouding van de koningin Anastasia bestond uit de hofdames Belle en Hilde, hofnar Hoffie en kok Koffie. Het was niet eenvoudig voor hen, want de koningin Anastasia was erg humeurig. Ze was zelfs wanhopig. De leeftijd voor haar pensioen was gekomen maar ze had nog steeds geen waardige opvolger. De opvolgers moesten wel slagen voor de proeven van de koningin. Veel ridders waren al afgevallen. De laatste afvaller was ridder Braafhart. De reden was dat hij geen beleefde houding had en dat hij zijn zwaard niet gepoetst had. Nu was de koningin nog radelozer. Alle ridders in het land hadden het nu geprobeerd en waren afgevallen.
Hofnar Hoffie wist raad. In het naburige koninkrijk kende hij ridder Roderick. Een ideale opvolger …. grapje van Hoffie. Ideaal was hij absoluut niet. Hij was lui, niet zo gemotiveerd behalve als het om eten en feesten ging. Erg respectvol naar koningin Anastasia was hij ook al niet. Ze zag het niet zitten maar een laatste kans moest dan maar. En Hoffie bleef maar lachen.
Meteen maakte koningin Anastasia bij koninklijk decreet de nestindeling bekent. De nesten waren de “Goeden Dagen”, de “Hellebaarden” en de “Lange Lansen”.
Roderick’s enige kans was om met de hulp van de welpen, Anastasia voor hem te winnen. De welpen wilden wel, vooral als ze daarmee ridder konden worden. De eerste stap tot ridderschap was het maken van een schild. Alle welpen schilderden een prachtig kunstwerk.
Na avondeten en corvee was het tijd voor een avondspel, schildenroof. Vriendschappen werden behoorlijk op de proef gesteld door allerlei geheime afspraken en ze dan niet nakomen.
Hiep hiep hoera … Thuu was jarig. Dit vierden we bij het kampvuur met zang en spekkies. Na het voorleesverhaal gingen we slapen.


Zondag 8 juli
Op zondag scheen de zon. We maakten ons klaar voor een zondags ontbijt met eitje en croissant. Toen de corvee klaar was, kregen we te horen dat Chill en Thuu een kampdoop voor ons verzonnen hadden. Alle welpen en leiding moesten geblinddoekt een parcours door het bos volgen. Over bomen heen, er onderdoor, door tunnels heen en tot slot tijgerend over een zeepbaan heen. De hele tijd moest je een negerzoen vasthouden en niet kapot knijpen. Natuurlijk slaagden alle welpen voor de kampdoop.
Nadat iedereen schone kleren aan had gedaan, kwamen ridder Roderick en ridder Braafhart op bezoek. Beiden hoopten voor de functie van koning in aanmerking te komen, maar koningin Anastasia was niet gemakkelijk. Hopelijk hielpen de woorden en daden van de welpen de koningin gunstig te stemmen. Beide ridders zochten hun hulp. Waar Braafhart het deed met brute kracht, probeerde Roderick het met mooie woorden. Ridder Roderick kreeg een opdracht. De welpen moesten laten zien dat ze ridderwaardig waren. Ze kenden de ridderwet en de ridderbelofte. Ze bogen nederig en diep voor koningin Anastasia. Ze hadden allemaal een stoer schild voor zichzelf gemaakt. De nieuwe proef werd: “Verken, gekleed als ridder, de grenzen van Anastasia’s koningrijk…… en doe dit te paard”. Roderick deed zijn reputatie als lui watje eer aan. Hij was bang voor paarden. Dat beloofde niet veel goeds.
Allereerst maakten de welpen hun riddertuniek, zodat ze als echte ridders het land konden verkennen. De opdracht van “te paard” ging lukken, omdat er een huifkar langskwam, getrokken door twee sterke paarden. Alle welpen gingen mee, maar Roderick was nergens te vinden. Het werd een zonnig tochtje door Vaassen en omgeving.
Na het avondeten gingen we de kaarten voor de ouders en familie schrijven. ‘s Avonds kwam koningin Anastasia op bezoek om te controleren of de opdracht gelukt was. Ze was onder de indruk van de hulp van onze welpen en gaf Roderick het voordeel van de twijfel omdat hij vertelde dat hij de huifkar geregeld had.
Meteen gaf ze een nieuwe opdracht. “Zoek het dwaallicht en beantwoord de vragen”. Om de welpen wat ridderkennis te laten oefenen, speelden we het ridder-ren-je-rot gevolgd door een nachtelijke dwaallicht-speurtocht. Het was inmiddels nacht en pikkedonker. Weer was ridder Roderick niet te vinden. Moesten de welpen het weer alleen doen. Bij ieder dwaallicht moesten ze hun kennis tonen en de vragen goed beantwoordden. Met de verdiende letters, konden ze een woord puzzelen. Het was erg donker in het bos, dus de zaklampen kwamen goed van pas. Zal koningin Anastasia nu weer tevreden zijn? Moe ging iedereen naar bed.


Maandag 9 juli
Onze welpen waren erg moe en mochten lekker uitslapen. We hadden pas laat ontbeten. Ridder Roderick kwam op bezoek om te horen hoe de dwaallicht-opdracht was afgelopen. Toen de koningin ook bezoek kwam, was ze onder de indruk van de fraaie tunieken. Ze was streng maar rechtvaardig toen ze oordeelde dat de dwaallicht-opdracht goed was uitgevoerd. Over ridder Roderick was ze minder tevreden, omdat hij weer niet aanwezig was. Deze keer was de smoes “bang in het donker”. De nederige begroetingen en handzoenen konden haar wel bekoren.
Ze had weer een nieuwe opdracht voor de toekomstige ridders. Hofdames Belle en Hilde gingen lastige opdrachten verzinnen. Per nest deden de welpen hun best om snel en goed de opdrachten uit te voeren.
Na de lunch stond boogschieten op het programma. Ook iets wat als ridder van pas kan komen. Na een felle strijd hadden Lucien bij de welpen en Thuu bij de leiding de meeste punten bij elkaar geschoten. Weer teruggekeerd zat het weer niet mee. We hebben veel gekaart en spelletjes gespeeld. Na een “overheerlijk” avondmaal gingen we ’s avonds nog een hoorspel doen over Joris en de draak. Na Hathi’s voorleesverhaal was het bedtijd.


Dinsdag 10 juli
Een nieuwe morgen. De zon scheen. De welpen worden opgeschrikt door een schreeuwende Roderick. Door de regenbuien was er een overstroming in het land. Vooral de slotgracht was buiten zijn oevers getreden en de Koninklijke krokodillen dreigden weg te lopen. Koningin Anastasia had een nieuwe opdracht voor ridder Roderick en de toekomstige ridders. Roderick had nu ook weer een smoes - watervrees. Zijn bijnaam “ridder Schijtebroek” was echt wel van toepassing. Gelukkig kon koningin Anastasia de beleefde omgangsvormen van de welpen enorm waarderen.
’s Middags werden in het Apeldoornse zwembad de Koninklijke krokodillen bedwongen. Dit werd gevierd met patat en een warme snack.
’s Avonds kwam Anastasia langs per ballon. Vanuit de hoogte had ze de heldendaden van de welpen meebeleefd. Roderick schitterde weer eens door afwezigheid maar de opdracht was geslaagd.
De koninklijke magiër Alchimedes kwam deze keer mee om de koningin behulpzaam te zijn. In zijn magische bol had hij alles kunnen volgen. Alchimedes had een aantal magische opdrachten voor de welpen verzonnen. Pas laat werden de laatste opdrachten volbracht.
Alchimedes moest een nachtje slapen over zijn eindoordeel. Wij gingen ook maar slapen.


Woensdag 11 juli
’s Ochtends na het ontbijt kwam koningin Anastasia vertellen dat magiër Alchimedes toch had besloten dat de opdracht goed was afgerond. De nieuwe opdracht ging als volgt: “Beklim de Toren van Spanning en Sensatie”. Wat moest dat nu weer betekenen. Ridder Roderick kon vertellen dat hij die toren wel kende, alleen het beklimmen was een probleem. Hij had hoogtevrees. Wel kon hij vervoer naar en toegang tot de toren regelen. De beklimming ging goed. De foto’s waren het bewijs.
Nadat Hoffie de Hofnar met zijn muziek samen met de welpen een rondedansje en polonaise deden, kon zelfs koningin Anastasia zich niet inhouden en deed vrolijk mee. Nu kon de koningin er niet meer omheen. De welpen werden zeker tot ridder geslagen maar werd ridder Roderick nu ook de nieuwe koning.
Na het avondeten was het weer eens tijd voor een gezellig kampvuur. Bij het vuur werd het ridderverhaal door Hathi voorgelezen tot het einde. De welpen vonden het een mooi en spannend verhaal. Als afsluiting deden we ridder-ezelen als afvalspel. Het was snel stil in de welpenslaapzaal.


Donderdag 12 juli
De welpen hadden niet veel zin om op te staan. Wanneer we ze vertelden dat het ontbijt al klaar stond, zaten ze binnen 5 minuten beneden aan tafel. Vandaag is de dag van de laatste en moeilijkste opdracht. In paniek vertelde koningin Anastasia dat er een gevaarlijke draak in haar koninkrijk is. Ridder Roderick en de welpen moesten de draak in het dorp opsporen en het gevaar uitschakelen.
De welpen gingen te voet naar het dorpscentrum, waarna ze vragen en opdrachten in een aantal winkels moesten beantwoorden. Dit was de eerste proef waarbij ridder Roderick ook meedeed. Hij toonde inzet, moed en pienterheid. Bij de bank kregen ze een landkaart-puzzel waarop de verbergplaats van de draak stond. In de kluis vonden ze de draak …. nou ja, een piepklein draakje. Was dit nu de reden voor al die paniek. Was dit nu de gevaarlijkste proef.
Na de lunch brachten Roderick en de welpen een bezoek aan het kasteel Cannenburgh, het kasteel van koningin Anastasia. Ze was niet thuis maar kregen wel een leerzame rondleiding. Bij het clubhuis moesten ze maar “een list verzinnen”.
Alle leden van het koningshuis kwamen op bezoek. Koningin Anastasia met haar gevolg, de hofdames Belle en Hilde, Hoffie de hofnar, Koffie de kok, Alchimedes de magiër. Roderick kon de koningin overtuigen dat ze de proef goed hadden uitgevoerd. Wel blufte hij dat ze de draak getemd hadden. Iets waar geen enkel koninkrijk zonder kan, om de vijand buiten de grenzen te houden. Het oorverdovende gebrul was het bewijs.
Na een ridder installatie waarbij alle welpen officieel tot ridder werden geslagen, werd ridder Roderick tot koning Roderick gekroond. Prinses Ananstasia kon nu eindelijk met pensioen.
Het eerste besluit van koning Roderick was de start van een feest, compleet met BBQ en bonte avond.


Vrijdag 13 juli
Deze dag stond in het teken van de terugreis. Alle slaapspullen en kleren moesten weer terug in de tassen. Altijd lastig. Alles moest worden afgebroken, worden schoongemaakt, worden teruggezet. We beëindigden het scoutingkamp met het strijken van de vlag en de gebruikelijke eindrituelen. De vermoeide welpen konden daarna in de auto en terug naar Almere, waar de ouders ons stonden op te wachten. Hiermee eindigt een geslaagd zomerkamp van de Sionie-ridders.